Fietsles vanuit Amersfoort

Fietsles kinderen, leren fietsen, met vallen en opstaan!

Wat een plezier als je ineens kunt fietsen. Het geeft kinderen, maar ook de ouders, veel vrijheid en nieuwe mogelijkheden.

Maar helaas, niet alle kinderen leren vanzelf fietsen. Soms is een kind bang, faalangstig, motorisch niet zo handig of er is een andere reden dat het fietsen niet lukt. Het lukt ouders dan niet om het kind op de fiets te krijgen. Een aantal fietslessen zijn vaak voldoende om het kind te leren fietsen en vooral ook om plezier in het fietsen te krijgen.

Voor kinderen met autisme, het syndroom van Down of een andere lichamelijke of geestelijke beperking is fietsen niet altijd vanzelfsprekend. Met extra aandacht en gerichte fietsoefeningen kunnen deze kinderen vaak toch leren fietsen. Dit duurt meestal langer, maar het kunnen fietsen geeft deze kinderen vaak een heel goed gevoel.

Allochtone kinderen hebben soms ook extra hulp nodig bij het leren fietsen en het fietsen in het verkeer. Het fietsen is vaak niet zo vanzelfsprekend als in Nederlandse gezinnen. Kinderen van Nederlandse ouders worden van jongs af aan al meegenomen op de fiets. Zo krijgen de kinderen onbewust al veel verkeersgedrag en regels mee.

Een kind is nooit te oud om te leren fietsen, het is altijd het proberen waard.

Hebt u een kind dat niet kan fietsen?
Bel of mail gerust, ik help uw kind graag!


Het fietsavontuur van Arnold

Arnold is bijna 7 jaar en heeft autisme. Als ik hem leer kennen fietst hij op een fiets met zijwielen. Hij hangt scheef op de fiets en leunt zo op een zijwiel, het fietsen gaat daardoor moeilijk. Op een ouder-kindtandem trapt Arnold bijna niet mee, hij zit in dezelfde fietshouding als op zijn eigen fiets. Het is zomervakantie als de ouders van Arnold mij bellen met de vraag of ik hun zoontje kan leren fietsen. We zetten in op drie weken intensief fietsles, drie keer per week. De zijwielen gaan als eerste van de fiets, dat is wel even flink wennen voor Arnold, maar hij vindt het fietsen leuk en het gaat elke keer beter. De fietsles duurt één uur, tussendoor moet er natuurlijk wel even een speeltuintje of andere interessante plek bezocht worden. Na vier lessen fietst Arnold alleen en na nog vier lessen kan hij zo goed fietsen dat hij een fietsdiploma verdiend heeft.


Voortaan gaat de fiets van Arnold mee als de hond uitgelaten wordt in het bos, hij kan dan lekker zelf rondfietsen. Zo gaat het fietsen elke dag beter!
Daarna geef ik Arnold een keer in de twee weken fietsles om alle vaardigheden te oefenen die hij nodig heeft om in het verkeer te fietsen. Zoals uitkijken, achterom kijken, met één hand fietsen. Hij fietst  naast mij en samen leert hij zo het verkeer kennen. Wat een grote overwinning voor Arnold!
Filmpje Arnold fietst!

Myrthe op een gewone fiets!

Myrthe is 10 jaar en heeft het syndroom van Down. Ze heeft een mooie fiets met zijwielen, waar ze goed op kan fietsen. Van verkeersregels trekt ze zich niks aan, dus alleen op de weg fietsen is gevaarlijk. Haar ouders, maar Myrthe zelf ook, willen graag dat ze op een gewone fiets leert fietsen, net als haar zusjes. En natuurlijk ook in het verkeer leert fietsen. We beginnen met het leren fietsen, maar stiekem oefenen we natuurlijk ook al veilig gedrag voor in het verkeer. Na drie fietslessen, met steeds een paar weken ertussen waarin Myrthe zelf flink oefent, kan ze fietsen. Myrthe is verbaasd en blij dat fietsen ineens lukt. Ze geniet en weet van geen stoppen. Nu nog in het verkeer leren fietsen ...
Filmpje: 'Gelukt', Myrthe fietst!



Shakuntala, moeder van Arnold; 'Na twee lessen met juf Annie wist ik direct dat zij de geschikte persoon was om mijn zoon te leren fietsen. Ze is vasthoudend maar geeft haar instructies wel op een lieve toon en is geduldig van aard.  

Dat is precies de werkwijze die aanslaat bij mijn zoon met autisme. Inderdaad kon mijn zoontje sneller fietsen dan ik had kunnen dromen. Geweldig goed voor zijn zelfvertrouwen en voor de mijne want ik ben zo trots dat dit project is geslaagd.'



Goed geoefend Dean!

Nadar fietst!

Kijk hoe blij ze is! Dit is het resultaat van de fietslessen. Net als de andere kinderen uit haar klas kan Nadar (11 jaar) nu ook fietsen. Nadar blij en de ouders ook!

'Dankjewel, we zijn trots op haar en bedankt voor alles, groetjes Ouders van Nadar.'



Zie hoe trots hij fietst!

Als je in het buitenland bent opgegroeid krijg je het fietsen niet als vanzelfsprekend mee en moet je dus als 9-jarige nog leren fietsen. Onzekerheid en faalangst kunnen het dan een stuk lastiger maken.
‘Ik heb de allerbeste fietsjuf van de hele wereld!’, aldus deze kanjer!
Filmpje: Alweer een fietser op weg

Veerle fietst!

Sommige kinderen leren niet vanzelf fietsen, terwijl dat qua leeftijd wel zou moeten.
Ondanks alle inspanningen van de ouders lukt het soms niet. Dan kunnen fietslessen een goede oplossing zijn.
Dat geldt zeker ook voor Veerle, een meisje van 6 jaar. De ouders hebben al van alles geprobeerd, een loopfiets, zijwielen, een gewone fiets. Veerle vindt fietsen eng en weigert daarom. De ouders zijn wanhopig en vinden het erg jammer dat Veerle altijd achterop de fiets moet als ze ergens naartoe gaan. Ze willen graag dat Veerle zelf leert fietsen, onder andere naar school, net zoals de klasgenootjes.
Veerle heeft twee fietslessen gehad, vanaf het begin is Veerle makkelijk met mij mee gegaan naar de oefenplek in de buurt. Spelenderwijs leer ik Veerle fietsen, ze is nieuwgierig naar wat we gaan doen en leert heel snel. We hebben plezier samen, doen leuke fietsspelletjes en zo is fietsen voor Veerle een klein feestje. De tweede fietsles staat Veerle al te popelen om weer te gaan fietsen. Aan het einde van de tweede fietsles fietsen we zelfs al een rondje in de buurt! Wat is die Veerle trots en ik ben dat ook op haar!

‘Veerle fietst zeker vrolijk door! Gisteren zijn we zelfs met de harde wind naar het centrum gefietst! Ze doet het super goed!’, aldus moeder.

De twee broers Barnabas en Laszlo.

Barnabas en Laszlo hebben het syndroom van Down en zijn dik 10 jaar als ze beginnen met fietslessen. Bij Laszlo gaat het leren fietsen best snel, vooral op een kleine fiets. Als hij op een grotere, passende fiets fietst is hij heel onzeker, ik moet hem vasthouden, ook het op- en afstappen vindt hij eng. We fietsen heel veel samen in het bos, door de wijk, naar de kinderboerderij. Laszlo krijgt steeds meer zelfvertrouwen en ja hoor na een tijd fietst hij zelfstandig. Wat is hij trots op zichzelf, glunderend kijkt hij om zich heen!

Barnabas heeft in het begin weerstand tegen de fiets. Hij gaat van lopen met de fiets, naar loopfietsen, naar trappen en uiteindelijk alleen fietsen. Het is een lange weg, maar met veel spel, dans, grapjes en theater lukt het Barnabas! Wat een overwinning als hij alleen kan fietsen. We gaan samen op straat fietsen. Barnabas wijst de weg, hij weet precies waar hij heen wil en zo oefenen we direct de begrippen links, rechts en rechtdoor.

Beide jongens verdienen een fietsdiploma, het is groot feest!

Dan wordt de wereld voor beide jongens groter en groter. Zij bedenken allerlei plannen waar we heen kunnen fietsen, opa en oma in Woudenberg, naar de meester in Baarn. In de zomer worden er dagtochten gemaakt naar Scherpenzeel, om te skelteren en te zwemmen, naar Lunteren naar de speeltuin.

Filmpje: Fietsdiploma uitreiking

Ilse wil elke dag fietsen!

Ilse is 8 jaar als haar moeder belt voor fietslessen. Ilse wil heel graag fietsen, maar het lukt niet. Ilse is daar heel verdrietig om, want al haar vriendinnen kunnen fietsen.

Tijdens de eerste fietsles wordt Ilse steeds vrolijker, het fietsen lukt! Ze pakt de instructie makkelijk op en doet super goed haar best. Aan het einde van de eerste fietsles fietst Ilse al deels alleen naar huis. Ze heeft de smaak te pakken, zo snel kan het gaan. Ineens is fietsen leuk en wil Ilse elke dag wel fietsen! Trots vertelt Ilse mij de volgende keer dat ze al naar school is gefietst, want ook de ouders fietsen nu met haar. Ilse krijgt nog een paar fietslessen om behendiger te worden met de fiets en om in het verkeer te oefenen. Ilse is na de laatste fietsles heel blij met haar fietsdiploma!

De moeder van Ilse: ‘Het blijft toch ongelofelijk wat je in vier lessen bereikt hebt met Ilse. Ze was aanvankelijk zo onzeker en bang om te vallen...
We fietsen nu vrijwel elke dag, en met veel plezier. Zodra het weer er lekker genoeg voor is, gaan we ook eens een wat langere fietstocht maken. Daar heeft Ilse veel zin in!
Nogmaals bedankt!’


Viggo heeft zijn fietsdiploma!

Fietsen heeft ook veel met zelfvertrouwen te maken. Viggo, een jongen van 11 jaar met het syndroom van Down, wil altijd een knuffel mee tijdens de fietsles, eerst Witje later meneer Svenson. De knuffels hebben een duidelijke rol tijdens de fietslessen, naar de knuffel (loop)fietsen, onderweg ermee spelen. Dat speelse stimuleert Viggo om te gaan fietsen, net als de bestemming. Hij is dol op luchtalarmpalen, dus op het moment dat Viggo echt gaat fietsen zijn dat een mooie bestemmingen, net als speeltuintjes in de buurt. Dan ineens fietst Viggo vol vertrouwen alleen naast mij, ‘Ik kan het zelf!’ Naar de knuffels taalt hij niet meer. Dit is een mooie moment om voor zijn fietsdiploma te gaan. Hij is heel gemotiveerd en slaagt natuurlijk. De hele wereld mag het weten, dus na afloop snel even de oma’s bellen!